نوروز؛ مهم‌ترین گفتمان منطقه‌یی

احمدضیا فیروزپور

نوروز در کنار سایر جشن‌های پسندیدۀ فرهنگی و ملی ما، فرصتی‌ست برای باهمی، اندیشیدن، پاک کردن کینه‌ها، فکر کردن به خوشی‌ها و دستگیری از همدیگر، البته با خوردن و نوشیدن‌های ویژۀ آن، نوروز که ریشه و فلسفه در دل تاریخ، فرهنگ، هویت و تمدن سرزمین عزیز ما و مردمان چندین کشور جهان دارد، ظرفیت و بستر بزرگی‌ست برای خودیابی و تجدید پیمان برای رهایی از سردی‌ها وانسانی زیستن، آشتی با طبیعت و دوستی با انسان.

خوشی که خودش نیاز بشری‌ست، دیر زمانی می‌شود کمتر به سراغ مردم عزیز ما می‌آید، پس همین نوروز که یک رویداد خجستۀ انسانی و فرهنگی‌ست، باید از آن با تمام معنی و با هزینه کردن امکانات بلندی، برای هم‌دیگرپذیری، تقویت روند ملت‌سازی و معرفی افغانستانی با داشته‌های غنی تاریخی-فرهنگی، دور از جنگ و جهالت، به جهانیان، استفادۀ بهینه کرد.

در‌حالی که در کشور ما از هر مسئله‌یی روایت قومی و زبانی بیرون می‌شود، نوروز را حکایت دیگری‌ست، در ظرف نوروز، قوم و زبان جای ندارد. نوروز برای انسانیت نهادینه شده است. حالا که از هر مسئله صدای قومی و تعلقات سیاسی بلند می‌شود، نوروز را نباید قومی و سیاسی بسازیم، بل‌که برای ملی شدن و جهانی شدن آن کار کنیم.

نوروز آغاز یک حرکت جدید به سوی تغییر و تکاپوست. این جشن مربوط به هر انسانی که به تغییر مثبت و به اصلاح خود باور دارد، پیوند دارد. من همواره از نوروز به عنوان یک احتفال خجسته و دور از دگم‌اندیشی‌های افراطی و قومی نگاه می‌کنم و آن‌را تنها افتخار یک قوم خاص در این سرزمین نمی‌پندارم، اما از دیگران نیز انتظار دارم که نوروز را چنانچه بود و است، بپذیرند و دوستش داشته باشند.

از دید من، برگزاری و پذیرایی از نوروز نه تنها که گناه/حرام نیست، بل‌که اگر درست فکر کنیم، می‌تواند ما را با خدا بیشتر نزدیک بسازد. خدایی که برای ما همۀ نعمات، از جمله خوشی و تغییر را لازم می‌پندارد، پس ما نباید خلاف ارادۀ او حرکت کنیم؛ و برعکس، باید سپاس‌گزار آن ذات قایم بود. هرچند سپاس‌گزاری از خدا زمان و مکانی خاص نمی‌خواهد، ولی چه خوب است با تغییر جامۀ طبیعت ما هم تعهد خود را با خود، خدا و خلق خدا، محکم کنیم.

نباید فراموش کنیم که نوروز ظرفیت بلندی در راستای هم‌گرایی منطقه‌یی میان ما، مردمان و کشور‌های جهان نیز دارد، افغانستان بایست ازین فرصت کلان برای تقویت سیاست‌های فرهنگی-گردش‌گری‌اش، در سطح جهان و منطقه سود ببرد.

سیاست خارجی تنها اشتراک به همایش‌ها و دیدارهای کلیشه‌یی نیست، سیاست خارجی معرفی ارزش‌ها، منافع و نقاط قوت کشور در سطح جهان است.

زیر چتر نوروز می‌توان گفتمان‌های کلانی را که تا اکنون از حل آن به هر دلیلی عاجز مانده‌ایم، طرح و حل بسازیم. کاری را که با دیپلوماسی جنگ نمی‌توانحل کنیم، بهتر است از ابزار فرهنگی مانند نوروز استفاده کنیم.

دیپلوماسی هنر استفاده از فرصت‌هاست، نباید از کنار ابر فرهنگی‌ چون نوروز، بی‌تفاوت و آرام گذشت.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

بستن