بلوچ‌زاده: بگذارید قانون را عادل‌ها بسازند

پرس‌وشنید با اجمل بلوچ‌زاده

اجمل بلوچ‌زاده در سال 1360 خورشیدی در کابل زاده ‌شد و در سال 1381 بعد از سپری کردن آزمون همه‌گانی (کانکور) به دانش‌گاه پولی‌تخنیک راه پیدا کرد و در سال 1387 از رشتۀ تعمیرات این دانشگاه سند کارشناسی (لیسانس) خویش را گرفت. او با درنظر‌داشت علاقه‌اش به علوم انسانی توانست سند دوم کارشناسی خود را در رشتۀ جامعه‌شناسی از دانش‌گاه کاتب به‌دست آورد.

بلوچ‌زاده از دوران تحصیل تا امروز در زمینه‌های حقوق‌بشر، عدالت انتقالی، حقوق زن و حقوق اقلیت‌ها داد‌خواهی کرده و چندین سال مسوولیت بخش حقوق‌بشر بنیاد آرمان‌شهر را به عهده ‌داشت.او، به تحقق عدالت اجتماعی، حکومت‌داری خوب، حفظ ارزش‍‌های مندرج در قانون، حمایت از حقوق زن و اتحاد و هم‌بسته‌گی میان مردم باورمند است.

وکیل شهروند، خبرنگار خبرگزاری پرسش به سلسلۀ پرس‌وشنیدهایش، این‌بار سراغ آقای بلوچ‌زاده رفته و با او مصاحبه انجام داده‌است که در زیر می‌خوانید.

در آغاز می‌خواهم بدانم که چه چیزی سبب شد تا از رشتۀ مهندسی وارد میدان سیاست شوید؟

حضور و یا نقش یک مهندس در حکومت می‌تواند یک گزینۀ خوب برای بازسازی در یک جامعه باشد، چنان‌چه دیده می‌شود پارلمان هم امروزه نیازمند چنین اشخاص متخصص در بخش‌های مختلف است؛ چون کمیسیون‌های که در پارلمان وجود دارد، همه مطابق نیازهای جامعه ترتیب شده‌است و در‌ این کمیسیون یک مهندس هم می‌تواند گام‌هایی موثر برداشته و به پیش برود.

در قسمت سیاست می‌خواهم بگویم که در جامعۀ افغانستان حرف از سیاست نسبت به هر علوم دیگری پر‌رنگ‌تر است، زیرا می‌توان گفت، اکثر مشکلات نظام افغانستان به همین پدیده گره خورده‌است.  به باور من ایدۀ سیاست نه تنها برای من با ارزش است، بل‌که برای تمام شهروندان افغانستان یک پدیدۀ مهم می‌باشد. شاید این آرزوی اکثر جوانان این سرزمین باشد که روزی بتوانند وارد میدان سیاست شوند؛ من هم همین ایده را در سر داشتم که روزی وارد سیاست شده، از حقوق تمام شهروندان کشورم دفاع کنم.

 تفاوت میان افرادی که سیاست را به‌شکل تخصصی آموخته‌‌اند با افرادی که موروثی وارد سیاست شده‌اند، چیست؟

من هیچ‌گاه افرادی را که از یک مرجع اکادمیک وارد کارزار انتخاباتی می‌شوند با کسانی که از مرجع‌های غیراکادمیک وارد این فرایند می‌شوند، مقایسه نمی‌کنم؛ چون افراد جوان و با‌سواد همیشه با برنامۀ مشخص به پیش می‌روند و موجودیت افرادی که دانش سیاسی ندارند وبی‌برنامه‌ هستند، پارلمان افغانستان را به چالش می‌کشاند.

با توجه به احتمال فراوان تقلب در انتخابات پارلمانی، چه‌ باوری شما را وا‌داشت که در انتخابات پیش‌رو خود را نامزد کنید؟

در رابطه به انتخابات پارلمانی پیش‌رو وتجربه‌یی که از گذشته دارم، بحث اساسی که انتخابات گذشته را به‌چالش‌های بزرگی رو‌به‌روکرد، تقلب گسترده و زیر پا کردن دموکراسی و رأی مردم بود. جمعی از افراد و اشخاص تلاش کردند که پایه‌های دموکراسی و در حقیقت انتقال قدرت از مسیر مشروع آن را با تقلب به‌صورت مستقیم به چالش بکشند؛ چنان‌چه مردم شاهد آن است که پارلمان افغانستان هشت‌سال می‌شود که خلاف قانون فعالیت می‌کند و به یک نهاد غیر‌مشروع مبدل شده‌است. از همین‌رو جمعی از جوانان به‌شمول من تصمیم گرفتیم تا در انتخابات پارلمانی شرکت کرده، حیثیت و اعتبار نهاد پارلمانی را دوباره برگردانیم. شرایط نابسامان کشور و نا‌امیدی مردم، من را به این نتیجه رساند تا به نماینده‌گی از نسلی که حداقل به لحاظ سنی و فکری با دموکراسی و آزادی‌بیان خو گرفته‌ و به کثرت‌گرایی باورمند استند، وارد این کارزار شوم و در این راه به پشتیبانی از عدالت و برابری مبارزه کنم.

اصلی‌ترین هدف شما از راه یافتن به مجلس نماینده‌گان، چیست؟

بزرگ‌ترین هدف من از کاندید‌ شدنم در مجلس نماینده‌گان خدمت‌گذاری به مردم شریف افغانستان است و این هدف را زمانی در سر داشتم که سال‌ها در صف اعتراض‌های مدنی در شهر کابل برای آموزگاران، زنان و اقلیت‌ها صدا بلند کردم تا اجازه ندهم که حق آنان پامال شود. با هم‌کاری جوانان متعهد، نهاد‌ دادخواهی را برای کمک به مردم در کابل پایه‌گذاری کردم تا از قانون نظارت کرده، جلو هر نوع بی‌عدالتی را گرفته‌باشیم.

جدی‌ترین چالشی که جوانان دموکرات با آن مواجه‌اند، از نظر شما چیست؟

جدی‌ترین مشکلی که همیشه جوانان را رنج می‌دهد، نبود امنیت در کشور است. در مرحلۀ دوم این‌که فرهنگ هم‌دیگر پذیری در میان جوانان کم‌تر به چشم می‌خورد. مشکل جدی دیگری که جوانان این سرزمین را همه روزه از بین می‌برد، سیاست‌مدارانی هستند که شهروندان این کشور را قربانی سیاست‌‌های خویش می‌کنند. چنین افرادی که خود را رجال برجسته تلقی کرده، نمی‌خواهند فرد دیگری وارد سیاست شود. درحال حاضر مردم دیگر از حضور چنین افراد اقتدارگرا بر اریکۀ قدرت خسته شده‌اند و نمی‌خواهند رأی‌شان را در صندوق‌های چنین افراد زورگو وتفنگ‌سالار بیندازند.

چالش دیگری که خطرناک‌تر از همه است و هویت ملی را لکه‌دار می‌کند، تقلب گسترده در انتخابات است و این چالش سبب شده‌است که اکثر مردم با درنظرداشت تقلب‌ گسترده‌یی که در انتخابات گذشته صورت گرفته بود، اعتماد‌شان را نسبت به این پروسه از دست بدهند.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن