پروموت در فلتر سیگار

آرزو آسنات

 ادارۀ بازرس ویژۀ امریکا در افغانستان دریافته‌است که با گذشت سه سال از راه‌اندازی برنامۀ پروموت و مصرف ٨۹،۷ میلیون دالر، اداره انکشاف بین‌المللی امریکا در افغانستان نتوانسته‌است به اهداف این برنامه به‌طور کلی دست‌یابد. جان فی سوپکو، بازرس ویژۀ امریکا در افغانستان با بیان این‌که هیچ‌گونه فعالیت قابل ملاحظه در بخش توان‌مندسازی زنان صورت نگرفته‌است، می‌گوید که سیگار نتایج و دست‌آورد‌های این برنامه را از شروع تا اکتوبر ۲۰۱۷ مورد بررسی قرار داده‌است که بر اساس گزارش منتشر شده از سوی سیگار شماری از کارمندان برنامۀ پروموت به پول‌های این برنامه دست‌برد زده‌اند.
پروموت یا برنامۀ ارتقای ظرفیت زنان که یک برنامۀ پنج‌ساله می‌باشد، در سال ۲۰۱۴ از سوی ادارۀ انکشاف بین‌المللی امریکا با سرمایۀ ۲٨۰ میلیون دالری به راه انداخته شد. هدف این برنامه، ارتقای ظرفیت زنان در عرصۀ آموزش و پرورش، فراهم‌آوری فرصت‌ها و زمینۀ کاری برای زنان در حکومت و سازمان‌های شخصی و هم‌چنان بهبود وضعیت زنده‌گی بیش‌تر از ۷۵۰۰۰ زن در بخش‌های گوناگون جامعه می‌باشد که از سال ۲۰۱۴ به این‌سو در چهار بخش مختلف، زنان در حکومت، زنان در اقتصاد، رهبریت و مشارکت زنان فعالیت‌هایش را انجام می‌دهد.
نبیلا نبی‌زاده، یکی از اشتراک‌کننده‌گان این برنامه از شهر مزار‌شریف می‌گوید: تعهدات این برنامه، ارتقای ظرفیت و کاریابی بانوان در ارگان‌های دولتی بود، اما با وجود این‌که دور سوم آن اینک در بلخ جریان دارد و هر دور آن شامل ۱۵۰ دختر-خانم می‌باشد، متاسفانه تا اکنون کم‌تر از ده فیصد آنان هم جذب ارگان‌های دولتی نشده‌اند. او هم‌چنان از کاپی و کهنه بودن جزوه‌های درسی شاکی بوده و آن را غیر موثر می‌خواند.
مرسل، با اسم مستعار یکی دیگر از اشتراک‌کننده‌گان برنامۀ جوانه از کابل، در مورد برنامه پروموت چنین می‌گوید: با این‌که برنامۀ زنان در حکومت و رهبریت را به پایان رسانده‌ام، اما هر جایی که درخواست کار می‌دهم، شارت‌لیست نمی‌شوم. او هم‌چنان از  روی‌کرد غیر عملی بودن این برنامه شکایت دارد و می‌گوید: برنامۀ پروموت بیش‌تر روی تیوری تمرکز دارد و این چیزی است که ما نزد خود هم می‌توانیم انجام دهیم، در حال حاضر ما به برنامه‌های عملی ضرورت داریم تا مشکلات عرصۀ شغلی خود را بر طرف سازیم.
نرگس احمدی یکی‌دیگر از اشتراک‌کننده‌گان برنامه جوانه می‌گوید که از این برنامه راضی نبوده و آن را یک روند عوام‌فریبانه و استفاده‌جویانه از نام زنان تلقی می‌کند.
بر‌ اساس گزارش سیگار، تنها دست‌آورد برنامۀ پروموت در طول این پنج سال تقرر ۵۵ زن در سطح رهبری حکومت است که با در نظرداشت هزینۀ آن قابل مقایسه نیست و نشان‌دهنده حیف و میل شدن پول هنگفت مالیه‌دهنده‌گان امریکایی در این پروژه می‌باشد.
سمیرا حمیدی، مدافع حقوق زن از نبود هم‌آهنگی بین ادارۀ انکشافی بین‌المللی امریکا و نهاد‌های مدافع حقوق زنان سخت انتقاد می‌کند و می‌گوید که از سال ۲۰۱۴ به بعد در افغانستان توجه به بخش زنان کم‌رنگ شده‌است و این بزرگ‌ترین ناکامی برنامۀ پروموت است که نتوانسته پای‌داری نهاد‌های مدافع و فعال زنان در افغانستان را حفظ و حمایت کند. او می‌افزاید: شاید برنامه‌های کوتاه مدت این برنامه تا حدی سبب بلند رفتن ظرفیت بانوان شده‌باشد، اما تاثیر قابل ملاحظه‌یی از آن در روند فراگیری زنان در عرصه‌های مختلف  به ویژه تحصیل و اشتغال به‌جا نمانده است.
ویدا ساغری، یکی دیگر از بانوان فعال در رابطه به این موضوع می‌گوید که فساد‌ در پروژه‌های مالی دو جانبه است. او می‌افزاید زنان زیادی هستند که طرح‌ها و آرمان‌های جدیدی جهت توسعۀ زنان در جامعه دارند. اما، در‌ها از سوی شبکه‌های مافیایی به روی آنان بسته‌ شده‌است و پروژه‌ها زیر عنوان «حمایت زنان» از جانب حمایت کننده‌گان به شبکه‌ها و شرکت‌های پروژه‌گیر بی‌برنامه داده‌ می‌شود که این موضوع خود سوال‌ بر‌انگیز است. او امر فساد در پروژه‌ها و حمایت‌های پولی در افغانستان را قصدی بیان می‌دارد و می‌گوید که چرخۀ فساد که روی چتر حمایت‌های مالی برای زنان افغانستان هموار شده‌است را به عنوان چرخه فساد به رسمیت می‌شناسد. خبرگزاری پرسش جهت وضاحت بیش‌تر این موضوع سعی کرد تا با مسوولان برنامه پروموت در تماس شود که متاسفانه حاضر به پاسخ‌گویی نشدند.
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

بستن