جهان ما را می‌شنود

بربنیاد گزارش روزنامۀ گاردین، بیش‌تر از شش‌صد نامه‌یی که در واکنش به نادیده گرفته شدن حقوق زنان و ارزش‌های مردم‌سالاری در گفت‌وگوهای صلح افغانستان به سازمان ملل متحد فرستاده شده بود از سوی افراد و سازمان‌های بزرگ جهانی- مدنی استقبال و حمایت شده است.

این نامه‌ها توسط زنان، جوانان و کنش‌گران حقوق زن در افغانستان نوشته شده‌است.

بخشی از نامه‌یی که به سازمان ملل فرستاده شده‌است:

« در هفده سال گذشته، با وجود خشونت‌های جاری در افغانستان، ما جنگیده‌ایم؛ تا صدا و منافع زنان افغانستان را وارد اصل‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کنیم. ما معلمان استیم، ما پزشکان، شاگردان، کنش‌گران مدنی و هنرمندانی استیم که نه تنها برای خود، بل برای صلح در کشور خود مبارزه کرده‌ایم. شمار زیادی از رهبران ما جان‌های‌شان را در این راه از دست داده‌اند. ما زنانی چون ملالی کاکر، حنیفه صافی، ناجیه صدیقی، صفیه، فرخنده مل‌کزاده و اسلام بی بی را قربانی داده‌ایم.  در کنار تمام زنانی که قربانی شده اند ایستاده شده‌ایم.

زنان افغانستان دوباره به عقب بر نخواهند گشت! اکنون، تمام دست‌آوردهایی ما با یک معامله‌یی که منافع، صدای زنان افغانستان و نماینده‌گی ما را مستثنا قرار داده‌است، تهدید می‌شویم. این یک زمان خیلی مهم برای آیندۀ جوانان، زنان، مردم، و دموکراسی در افغانستان است. به این لحاظ ما خواستار یک همبسته‌گی جهانی استیم تا بتوانیم به دست‌آوردهای خود ادامه دهیم.

ما این نامه را به‌منظور این که بتوانیم نگرانی‌های خود را از گفت‌وگوهای صلح که در میان ایالات متحد امریکا و طالبان جریان دارد ابراز کنیم. در مذاکرات صدای زنان افغانستان شنیده نمی‌شود؛ صدای جوانان افغانستان شنیده نمی‌شود. مذاکرات صلح فاقد ارزش‌های مدنی و مردم‌سالاریی که در این هفده سال در افغانستان شکل گرفته می‌باشد.

زمانی که کشورهای غربی و امریکایی در سال ۲۰۰۱ میلادی به افغانستان آمدند، آن‌ها برای زنان و نسل‌های آیندۀ افغانستان وعده‌های زیادی دادند و دقیقن از همان به بعد ما برای صدای زنان و نماینده‌گی آن‌ها می‌جنگیم. ما از تمام اقداماتی که منجر به آمدن صلح در افغانستان گردد استقبال می‌کنیم؛ اما تاریخ برای ما درس بزرگ داده‌است که صلح بدون حضور دیگران  امکان پذیر نیست. 

ما خود را برای دفاع از حقوق خود آماده می‌کنیم و از سازمان ملل متحد می‌خواهیم تا از حقوق اساسی زنان و ارزش‌های مردم‌سالاری در روند گفت‌وگوهای صلح حفاظت کند.»

این نامه‌ها از سوی نویسنده‌گان، شاعران، فیلم‌سازان، کنش‌گران مدنی و اجتماعی بزرگ جهان مورد استقبال قرار گرفته و حمایت‌شان را اعلام کرده‌اند.

حنان الشیخ، نویسنده

کریستن ان، فعال اجتماعی

مارگاریت اتوود، نویسنده 

آسیه امینی، شاعر ایرانی

کرستین چنکین، دانشمند

شیرین عبادی، فعال حقوقی/ برندۀ جایزۀ نوبل

سیلا الوورتی، متخصص مطالعات صلح

ایو انسلر، نمایشنامه نویس

نیل گینمن، نویسنده

جودی گینزبُرگ، فعال اجتماعی

گلوبل ویتنس، سازمان جهانی

خالد حسینی، نویسنده

ماری کالدور، اکادمسین

توکل کارمن، فعال اجتماعی/ برنده جایزه نوبل

الینا کنیدی، حقوق دان

ورداع خالد، فعال اجتماعی

دیا خان، فیلم‌ساز

پال لاویرتی، فیلمنامه‌نویس

کین لوچ، کارگردان

میرید مگوایر، فعال اجتماعی و برنده جایزه نوبل

رابیکا اوبراین، تهیه کننده فیلم

سوزی اوبراک، روان درمان

مارگی اورفورد، نویسنده

کارولین کرایدو پیریز، فعال اجتماعی و خبرنگار

ارونداتی روی، فعال اجتماعی و نویسنده

جان رودوک، سیاست‌مدار

کامله شمسی، نویسنده

ایلیف شافاک، نویسنده

گیلیَن سلوو، نویسنده و فعال اجتماعی

گلوریا استینمن، نویسنده و  فمینیست

میدیلین دین، نویسنده

جیس توملاین، فعال اجتماعی

سلیل تریپتی، نویسنده/ خبرنگار

روگر واترز، موزیسین

کورا ویس، متخصص مطالعات صلح

جودی ویلیمز، فعال اجتماعی/ برنده جایزه نوبل

وومن کراس دی‌ام‌زی، سازمان صلح 

از جمله افراد و سازمان‌های مطرح جهانی هستند که از نامه‌های فرستاده شده به سازمان ملل متحد حمایت کرده‌اند.

هم‌چنان سازمان زنان برای صلح و مشارکت، کمیتۀ جوانان ولایت بغلان، بنیاد کمیته افغانستان، سازمان هم‌کاری مستقل برای تغییر، سازمان اجتماعی خط نو، انستیتیوت صحی حیات بلخ، شبکه تلویزیونی پیکان، برنامه تقویتی کودکان و جوانان، سازمان رهبران نسل فکر،  شبکه رادیو نهاد و مرکز خبرنگاری خبر، از نامه‌های زنان و کنش‌گران حقوق زنان افغانستان استقبال کرده‌اند.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

بستن