افغانستان به زنانش بدهکار است

ما از آن‌ها اشک ساختیم. ما از آن‌ها ترس ساختیم. ما از آن‌ها رویاهایی سوخته ساختیم. افغانستان به زنانش بدهکار است، وقتی مجبورشان کرد در پستوی خانه‌ها به ماشین‌های آدم سازی تبدیل شوند. افغانستان به آن‌ها مدیون است. مردهای این جامعه به زن‌ها بده‌کارند، زیرا که خشم‌های عقب‌مانده‌گی‌شان را بر سر همسران‌شان فریاد کشیدند. این کشور، تکه به تکه خاک این کشور. لحظه به لحظه تاریخ این کشور که از زن در افغانستان یک لکه ساخته اند به او مدیون ‌اند. زن‌ها از ما دور نبودند. ما در آغوش‌شان بودیم. آن‌ها در آغوش‌مان بودند. اما ما از انسان، انسانیت را گرفتیم. بدون انسان-زن یک جامعه چه‌طور می‌تواند نفس بکشد؟ چه‌طور می‌تواند یک جامعه با حذف زن امیدوار باشد که رنگ‌های شاد و رویاهای آزاد در آسمان‌اش پرواز کند؟ افغانستان همین امروز به زن‌هایش. همین روزها که در جماعت‌های مردانه از حداقل آزادی‌های محقر زنان افغانستان اظهار ناخرسندی می‌کنیم. ما به زن بدهکاریم. آن‌ها از ما طلب کار هستند. که صبور بودند. که همراه بودند. که بغض‌های‌شان را با رطوبت اشک فرو خوردند تا شاید مردان‌شان، شاید فرزندان‌شان و شاید پدران‌شان بفهمند که زن حیوان و ملکیت خانه‌گی آن‌ها نیست. از خیابان‌های کابل می‌گذرم. زنی گدایی می‌کند. زنی از زیر نگاه سنگین مردان متوحش می‌گذرد. زنی در گوشۀ منتظر است تا موتر زنانه بیاید و او را به خانه ببرد. ما از چهره‌های آن‌ها شادابی را گرفتیم و از اندام شان‌زیبایی را دریغ کردیم. افغانستان زشت است؛ چون به زن‌ها ظلم می‌کند. ارتباط با مردم این کشور سخت است چون زن‌ها را حذف کرده اند. زنده‌گی در این کشور تلخ است چون به زن‌ها رحم نمی‌کنند. هیچ‌وقت یاد نگرفته اند مردان این کشور که پشت سرشان را ببینند. ببینند که چشم‌های نگران یک زن چطور خودش را پنهان می‌کند تا از خشونت مردانه آن‌ها در امان باشد. زن، اضافه نیست. مرد به تنهایی انسان نیست. جامعۀ که به زن بی‌توجهی کند، جامعه نیست. میدانی‌ست برای ترویج درنده‌خویی و خشونت. زن‌ها بدون شک نیمی از ظرفیت این جامعه هستند. حضور زن‌ها در جامعه و استفاده از نیروی فکری آن‌ها می‎‌تواند به شکل قابل ملاحظه‌یی بر توان ملی ما بیفزاید. هم‌چنین رفع فرهنگ‌های غلط در مورد زنان به جامعۀ ما کمک می‌کند تا به بهداشت و حالت روانی طبیعی برسد. هشتم مارچ روز جهانی زن برای زنان افغانستان معنایی واقعی دارد. روزنه‌یی است که از آن می‌توانند اندکی نور و امید از سوی همه زن‌های جهان دریافت کنند. یکی از پایه‌های اصلی عدالت اجتماعی بها دادن به ارزش‌هایی است که باعث می‌شود زن به عنوان نیمه دیگر زنده‌گی اجتماعی به رسمیت شناخته شود. گفت‌وگوهای صلح بسیار مردانه است . همین یک دست بودن گفت‌وگوها نشانۀ جدی برای جامعه جهانی است تا به غیرواقعی بودن گفت‌وگوها پی ببرند. گروه ضد زن [طالبان] هرگز به ارزش‌های مربوط به زنان احترام نخواهد گذاشت. سخنی که تقریبن همه زنان فعال در جامعه به آن باور دارند. لازم است تا هشتم مارچ،‌ روز جهانی زن سرآغاز حرکت تاریخی برای نقش‌آفرینی زنان افغانستان در ادارۀ کشور ما باشد.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

بستن